Aleanca Kuq e Zi i kërkon parlamentit ndryshimin e “menjëhershëm” të Kushtetutës në dispozitat për dhënien e shtetësisë shqiptare dhe “kërkon me forcë“ dhënien e pasaportave shqiptare për çdo qytetar me origjinë dhe kombësi shqiptare kudo që jeton si: Shqipëri, Kosovë, Maqedoni, Mal të Zi, Greqi, Serbi apo në diasporë.
Lëvizja e fundit është një tërheqje taktike e Aleancës nga politika e saj e mosnumërimit. Të paktën, Aleanca pranon numërimin deri në “një”, gjë që duket edhe në kërkesën për ndryshimin e “menjëhershëm” të pasaportës, si edhe në politiken e re Një komb, Një pasaportë - numri një përsëritet një-një-një herë.
Në kërkesën e saj Aleanca, si pjellë e mendjeve më të ndritura ligjore të vendit, bazohet në të drejtën ligjore ndërkombëtare për ndryshimin e kushtetutave me peticione organizatash, gjë që përbën bazën e demokracisë. Gjithashtu, kërkesa e Aleancës për pajisjen me pasaportë shqiptare të qytetarëve të kombësisë shqiptare në Greqi i bashkëngjitet logjikisht kërkesës së Aleancës për mosnjohjen (mosnumërimin) pasaportave greke lëshuar qytetarëve me kombësi greke në Shqipëri. Kërkesa bazohet në parimin themelore të shovinizmit ndërballkanik, sipas të cilit e drejta ime quhet kombëtare, e drejta jote quhet shoviniste, prandaj unë kam me shumë të drejtë se ti.
Pasi të ndryshohet Kushtetuta si rezultat i peticionit, Aleanca ka ndërmend të nxjerrë edhe një peticion tjetër për të pajisur me pasaportë kombëtare shqiptare në retrospekt të gjithë qytetarët e botës (të gjallë e të vdekur) që mendohet të kenë qënë shqiptarë. Po përgatitet një listë e detajuar dhe janë porositur pasaporta shqiptare për vlonjatin Aleksandër i Maqedonisë, dardanin Kostandini i Madh, astronautin Alen Shepard, fizikantin Albert Ajnshtajn, aktorin Roberto Deniro, futbollistët Ziko, Maradona, Zidan, Krojf, dhe gjithë ekipin kombëtar të Spanjës, përmetarin Majkëll Xhekson, 26 Papë të Vatikanit, Presidentët amerikanë Xheferson, Washington, Bush (i vogli, se të madhit nuk i takon), shkrimtarët Ernest Heminguei dhe Luan Tolstoi, dy nga gratë e Henrikut të Tetë, Mao Ce Dunin, Princeshën Diana dhe, natyrisht, Kate Midleton. Po gërmohet për t’i gjetur ndonjë gjë Madonës dhe Justin Biberit.
Aleanca Kuq e Zi propozon gjithashtu që qeveria shqiptare të krijojë edhe Ministrinë e Pasaportave, e cila do të merret kryesisht me gjetjen e njerëzve që iu takon pasaporta shqiptare dhe lëshimin e këtyre pasaportave për ta.
Dhënia e pasaportave do të sigurojë supremacinë shqiptare në Ballkan dhe Euroë dhe do të zgjidhë shumë nga problemet e shoqërisë së sotme shqiptare, duke përfshirë edhe paaftësinë për të numëruar votat.
Agjencia e lajmeve AK
Thursday, June 30, 2011
Tuesday, June 14, 2011
Bisedë në studio 4
Tym
Drejtuesi i Emisionit - Me rastin e 31 Majit, ditës Botërore të Duhanit, Instituti i Shëndetit Publik në Tiranë, njoftoi se Shqipëria renditet e dyta në Europë, pas Turqisë, në përdorimin e duhanit. Sipas të dhënave të institutit, rreth 40 përqind e shqiptarëve thithin dhe nxjerrin tym rregullisht. Shqetësuese është veçanërisht dukuria e shtimit të femrave tymuese. Sipas tij, gratë në qytete tymosin 2.5 herë më shumë se gratë në fshatra. Për të diskutuar rreth këtij problemi të rëndësishëm kemi ftuar në studio Kryetarin e Shoqatës së Pavarur të Duhanxhinjve pa Kufi, zotin Zylyftar Çibuku. Mirëseerdhët në studio.
Zylyftar Çibuku – Mirëse ju gjeta! A mund ta ndez një duhan?
Drejtuesi i Emisionit – Më vjen keq, por në studiot televizive…
Zylyftar Çibuku (duke ndezur cigaren) – Ju falemnderit. Doni një cigare?
Drejtuesi i Emisionit – Më falni, por…
Zylyftar Çibuku – Hë ore, se s’u bë qameti. Pronarin e televizionit e kam timin. Nuk thotë gjë.
Drejtuesi i Emisionit – Meqë qënka puna kështu…(merr një cigare, e ndez dhe rehatohet). Si të duket fakti që renditemi pas Turqisë?
Zylyftar Çibuku – Të renditesh pas Turqisë është vend nderi. Populli yne ka një shprehje: Pi duhan si Turku. Turqit janë të famshëm për duhan. Duhan e kafe. Ne mendojmë se nuk do të jetë e largët dita kur, me pak përpjekje, do t’ua kalojmë edhe turqve.
Drejtuesi i Emisionit – Më fal, por ju e shihni këtë si pozitive?
Zylyftar Çibuku – Të jesh në vend të dytë ne Europë? Je në vete? Më thuaj një fushë ku ne jemi në vend të dytë ne Europë dhe ku pretendojmë seriozisht të zemë vendin e parë.
Drejtuesi i Emisionit – Hmm! Ndoshta…nuk e di…di që ne vijmë mbas Moldavisë për trafikimin e …
Zylyftar Çibuku – Moldavisë, Rumanisë, e ca të tjerëve. Të dytët nuk jemi asgjëkundi.
Drejtuesi i Emisionit – Megjithatë, duhani është negativ.
Zylyftar Çibuku – Varet si e merr. Tymosja e duhanit është liri, demokraci. Ja, ne pijmë duhan këtu në studio, ndërsa në të katër anët e botës kjo është e ndaluar.
Drejtuesi i Emisionit – Po fakti që duhani po përhapet kaq shumë te gratë qytetare, nuk iu shqetëson?
Zylyftar Çibuku – Kjo është shenjë emancipimi, zhvillimi shoqëror. Gratë dhe vajzat tona lëshojnë tym. Janë, siç i thonë në perëndim, HOT.
Drejtuesi i Emisionit – Po gratë e fshatit. Atje përqindja e përdorimit të duhanit nga gratë është shumë më e ulët.
Zylyftar Çibuku – Do t’i kthejmë edhe ato në Hot. Shoqata e Pavarur e Duhanxhinjve pa Kufi ka një plan të detajuar. Unë këtu mund t’iu them që, në vija të përgjithshme plani parashikon punën në dy drejtime – sjelljen e grave të fshatit në qytet dhe punën për emancipimin drejtpërdrejt të atyre që jetojnë në fshat.
Drejtuesi i Emisionit – Po plane të tjera, a ka Shoqata juaj?
Zylyftar Çibuku (duke ndezur edhe një cigare tjeter) – Doni edhe një cigare? Merre, mos ma kurse, se mua më vijnë qyl nga një fabrikë cigaresh. Edhe ju të kamerave, ndizeni nga nje. Ashtu. Po ju, zonja regjisore? Apo zonjushë? Merre, merre edhe nje tjetër ta kesh për pastaj. Eh, ku e kishim fjalën?
Drejtuesi i Emisionit – Po iu pyesja për planet e ardhme të Shoqatës.
Zylyftar Çibuku – Ne synojmë t’i sjellim qytetarit (dhe fshatarit) shqiptar lirinë e plotë të duhanpirjes. Si pa e kuptuar, duhani është kufizuar mjaft në disa mjedise. Shpresojmë t’i rrimarim dhe t’ua kthejmë duhanxhinjve këto mjedise.
Drejtuesi i Emisionit – Për cilat mjedise e keni fjalën?
Zylyftar Çibuku – Së pari, për autobuzët. A ju kujtohen kohët e arta kur hipje në autobuz dhe e ndizje cigaren gjithë qef? Tani s’të lë njeri. Madje, ka edhe nga ata që të shohin me inat. Pastaj, janë sallat e koncerteve, teatrove dhe kinemave.
Drejtuesi i Emisionit – Vërtet, ju synoni t’iu riktheni duhanxhinjve autobuzët dhe sallat e koncerteve? Deri këtu doni të arrini?
Zylyftar Çibuku – Edhe më tej, i dashur mik. Edhe më tej. Synimi ynë final nuk janë autobusët, por avjonët. Kur t’ua kemi kthyer qytetarëve të drejtën të tymosin nëpër avjonë, atëherë me siguri do t’ia kemi kaluar edhe Turqisë. Atëherë ka për t’i dalë tymi në të katër anët.
Monday, May 23, 2011
Bisedë në Studio 2
Drejtuesi i Emisionit: “Pas alarmit të dhënë nga Guardia di Finanzia në Itali për gjetjen e një sasia shqetësuese qesesh plastike, grupi ynë i xhirimit shkoi përgjatë bregdetit shqiptar për të parë gjendjen. Siç e shihni edhe nga pamjet filmike, gjetëm turma të mëdha njerëzish që hidhnin në det qese të mbushura me numra. Gazetarët tanë mësuan se hedhja e numrave në det është aksion mbarëkombëtar i Lëvizjes “T’i Themi Ndal Numërimit!”.
Të ftuar sot në studio kemi kryetarin e lëvizjes “T’i Themi Ndal Numërimit!”, zotin
Gjergj Elez Spahia. Mirëmbrëma!”
Gjergj Elez Spahia: “Mirëmbrëma dhe faleminderit për ftesën!”
Drejtuesi i Emisionit: “A mund të na thoni ç’po ndodh në bregun tonë të Adriatikut?”
Gjergj Elez Spahia: Ajo që po ndodh sot në bregun tonë të Adriatikut është vetëm një ndër aksionet mbarëkombëtare të “Lëvizjes T’i Themi Ndal Numërimit!”, që ka për qëllim ta zhdukë vesin e keq të numërimit në Shqipëri.”
Drejtuesi i Emisionit: “Po pse pikërisht numërimin?”
Gjergj Elez Spahia: “Sespse numërimi paraqet rrezik për kombin shqiptar. Shqiptarët nuk i honepsin numrat. Shumë prej tyre kanë alergji me pasoja serioze që variojnë nga dhimbjet e kokës, prerjet e barkut, deri te agresivitetit shoqëror. Jo rastësisht, pas çdo votimi tek ne ka protesta të fuqishme dhe akte dhune.”
Drejtuesi i Emisionit: “Po në kohën e diktaturës, pse s’kishte akte të tilla?”
Gjergj Elez Spahia: “Në kohën e komunizmit nuk kishte akte të tilla, pasi numërimi përdorej me shumë kriter, vetëm kur ishte e domosdoshme. Në raste zgjedhjesh nuk të binte njeri në qafë me numra. Njerëzit votonin, por asnjë nuk i numëronte votat. Përdorej vetëm numër: 99.9 përqind. I ndarë në gjithë atë popullsi, kjo nuk shkaktonte asnjë pasojë. Ndërsa tani numërimi po çorodit dynjanë. Sa herë ka zgjedhje, dhe na duhet të numërojmë, ne lëmë kokrrën e namit.”
Drejtuesi i Emisionit: “Sipas jush, komunistët nuk numëronin?”
Gjergj Elez Spahia: “Jo, komunistët nuk numëronin as të vdekurit, as të vrarët. Këtë e bënë të qartë që kur erdhën në pushtet. Kur përgatiteshin të shkonin në Konferencën e Paqes në Paris, shokun Enver e pyetën: 'A t'i numërojmë sa dëshmorë kanë rënë gjatë luftës?' 'Jeni në vete?' iu përgjegj udhëheqësi. 'Sa kilometra katrore është Shqipëria?’ ‘Njëzetetetëmijë,ë i thanë. ‘Vini nga një në çdo kilometër, që të tregojmë se kemi bërë rezistencë me gjak pëllëmbë për pëllëmbë.' Dhe kështu u bë. Kësaj i them zgjidhje unë. Zgjidhje që vë mbi të gjitha interesat e popullit. Avazet e numërimit rifilluan vetëm pas viteve '90të.”
Drejtuesi i Emisionit: "A ishte vëtëm komunizmi shqiptar kundër numërimit, apo gjithë komunizmi botëror?”
Gjergj Elez Spahia: "Të gjithë! Komunizmi dhe numrat s’para shkojnë mirë. Ja, si e shpjegoni ju që Revolucioni i Tetorit ka ndodhur në Nëntor? Thjesht ngaqë janë ngatërruar muajt që përmbajnë numra. Po te kishte ndodhur në Qershor (muaj pa numra), asnjeri s’do ta kishte ngatërruar me Korrikun."
Drejtuesi i Emisionit: “E mahnitshme!”
Gjergj Elez Spahia: “Por kjo s’është e lidhur vetëm me komunizmin. Numërimi, ose mos-numërimi është pjesë e strategjisë kombëtare për mbijetesë. Ne nuk mund të numërojmë në një kohë kur as fqinjët tanë që nuk na e duan të mirën nuk numërojnë. Mosnumërimit nuk mund t’i përgjigjesh me numërim, por me mosnumërim. Prandaj edhe ne vendosëm të ngremë lëvizjen patriotike “T’i Themi Ndal Numërimit!”
Drejtuesi i Emisionit: “Si ka ecur deri tani lëvizja?”
Gjergj Elez Spahia: “Lëvizja është përqafuar fort nga populli. Mjaft fort. Veçanërisht aksioni i fundit i heqjes qafe të numrave është pritur me enthusiazëm të papërshkruar. Siç e shikoni nga pamjet filmike vullnetarë të shumtë nga të katër anët kanë ardhur për të mbushur qese me numra dhe për t’i hedhur në det.”
Drejtuesi i Emisionit: “Grupit tonë të xhirimit i ra në sy numri i madh i njerëzve që përkrahin lëvizjen tuaj. Si arritët ta bëni këtë? Si e bindët popullin të hiqte dorë nga numrat?”
Gjergj Elez Spahia: “Fare thjeshtë. Ne e shtrojmë çështjen kështu: ‘Kush i thotë ndal numërimit, është shqiptar, patriot, nacionalist. Kush vazhdon me numërimin, është antikombëtar, i shitur te fqinjët ose i paguar prej tyre.’”
Drejtuesi i Emisionit: “Po nuk patët vështirësi në fillim?”
Gjergj Elez Spahia: “Natyrisht që patëm. Por ne u treguam të zgjuar. E nisëm nga stadiumet, në ndeshjet ndërkombëtare të futbollit. Pritëm sa të kalonte ekipi ynë në avantazh, pastaj dolëm para tifozëve dhe iu thamë: ‘Doni të vazhdoni numërimin apo t'i themi ndal numërimit?’ Të gjithë donin rezultati të mbetej në favorin tonë, prandaj filluan të bërtisnin njëzëri: “T’i themi ndal numërimit!”. Tifozët e futbollit u bënë aktivistët më të zëshëm të lëvizjes.”
Drejtuesi i Emisionit (me djallëzi): “Sa vullnetarë kanë dalë?”
Gjergj Elez Spahia (pa e ngrënë atë kokërr ulliri): “Natyrisht, ne nuk i numërojmë njerëzit tanë. Dhe as që kemi ndërmend t’i numërojmë. Le që, edhe sikur të duam t’i numërojmë, tani s’kanë mbetur edhe shumë numra. Mendojmë që brenda një kohe të shkurtër t’i lajmë duart përfundimisht nga numrat. Mënyra më e efektshme për t’i thënë ndal numërimit është që të heqësh qafe numrat.”
Drejtuesi i Emisionit: “Si do t’ia bëni pastaj?”
Gjergj Elez Spahia: “Ka metoda të tjera. Ne do të përpiqemi të përdorim në shkallë të gjerë njërën prej tyre dhe jemi të bindur se do t’ia dalim për bukuri.”
Drejtuesi i Emisionit: “Vërtet?! Ç’është kjo metodë?!”
Gjergj Elez Spahia: “Hë për hë nuk jam i autorizuar nga kryesia e lëvizjes “T’i Themi Ndal Numërimit!” që të jap hollësi. Metoda nuk është e re. Ajo është përdorur gjerësisht jo vetëm te ne, por në të gjithë Ballkanin. Megjithatë, për të mos iu lënë të ktheheni duarbosh, po iu them vetëm emrin e saj. Quhet metoda “QESIM”.
Drejtuesi i Emisionit: “Ju falemnderit për bisedën. Përpara se të ndahemi, le të ndjekim edhe disa pamje filmike.”
Në ekran çfaqet Kryetari i Lëvizjes “T’i themi Ndal Numërimit!” duke iu afruar një grupi njerëzish që shtyjnë me mundim drejt detit një qese të madhe të zezë.
Gjergj Elez Spahia (duke folur për kamerën): “Kjo qese duket shumë e rëndë. Me siguri është mbushur me numra me shumë shifra. Le t’i përshëndesim vullnetarët: “T’i Themi Ndal Numërimit!” o trima!”
“T’i Themi Ndal Numërimit, patsh, o Kryetar,” përgjigjen vullnetarët dhe e shtojnë ethusiazmin në punë
Të ftuar sot në studio kemi kryetarin e lëvizjes “T’i Themi Ndal Numërimit!”, zotin
Gjergj Elez Spahia. Mirëmbrëma!”
Gjergj Elez Spahia: “Mirëmbrëma dhe faleminderit për ftesën!”
Drejtuesi i Emisionit: “A mund të na thoni ç’po ndodh në bregun tonë të Adriatikut?”
Gjergj Elez Spahia: Ajo që po ndodh sot në bregun tonë të Adriatikut është vetëm një ndër aksionet mbarëkombëtare të “Lëvizjes T’i Themi Ndal Numërimit!”, që ka për qëllim ta zhdukë vesin e keq të numërimit në Shqipëri.”
Drejtuesi i Emisionit: “Po pse pikërisht numërimin?”
Gjergj Elez Spahia: “Sespse numërimi paraqet rrezik për kombin shqiptar. Shqiptarët nuk i honepsin numrat. Shumë prej tyre kanë alergji me pasoja serioze që variojnë nga dhimbjet e kokës, prerjet e barkut, deri te agresivitetit shoqëror. Jo rastësisht, pas çdo votimi tek ne ka protesta të fuqishme dhe akte dhune.”
Drejtuesi i Emisionit: “Po në kohën e diktaturës, pse s’kishte akte të tilla?”
Gjergj Elez Spahia: “Në kohën e komunizmit nuk kishte akte të tilla, pasi numërimi përdorej me shumë kriter, vetëm kur ishte e domosdoshme. Në raste zgjedhjesh nuk të binte njeri në qafë me numra. Njerëzit votonin, por asnjë nuk i numëronte votat. Përdorej vetëm numër: 99.9 përqind. I ndarë në gjithë atë popullsi, kjo nuk shkaktonte asnjë pasojë. Ndërsa tani numërimi po çorodit dynjanë. Sa herë ka zgjedhje, dhe na duhet të numërojmë, ne lëmë kokrrën e namit.”
Drejtuesi i Emisionit: “Sipas jush, komunistët nuk numëronin?”
Gjergj Elez Spahia: “Jo, komunistët nuk numëronin as të vdekurit, as të vrarët. Këtë e bënë të qartë që kur erdhën në pushtet. Kur përgatiteshin të shkonin në Konferencën e Paqes në Paris, shokun Enver e pyetën: 'A t'i numërojmë sa dëshmorë kanë rënë gjatë luftës?' 'Jeni në vete?' iu përgjegj udhëheqësi. 'Sa kilometra katrore është Shqipëria?’ ‘Njëzetetetëmijë,ë i thanë. ‘Vini nga një në çdo kilometër, që të tregojmë se kemi bërë rezistencë me gjak pëllëmbë për pëllëmbë.' Dhe kështu u bë. Kësaj i them zgjidhje unë. Zgjidhje që vë mbi të gjitha interesat e popullit. Avazet e numërimit rifilluan vetëm pas viteve '90të.”
Drejtuesi i Emisionit: "A ishte vëtëm komunizmi shqiptar kundër numërimit, apo gjithë komunizmi botëror?”
Gjergj Elez Spahia: "Të gjithë! Komunizmi dhe numrat s’para shkojnë mirë. Ja, si e shpjegoni ju që Revolucioni i Tetorit ka ndodhur në Nëntor? Thjesht ngaqë janë ngatërruar muajt që përmbajnë numra. Po te kishte ndodhur në Qershor (muaj pa numra), asnjeri s’do ta kishte ngatërruar me Korrikun."
Drejtuesi i Emisionit: “E mahnitshme!”
Gjergj Elez Spahia: “Por kjo s’është e lidhur vetëm me komunizmin. Numërimi, ose mos-numërimi është pjesë e strategjisë kombëtare për mbijetesë. Ne nuk mund të numërojmë në një kohë kur as fqinjët tanë që nuk na e duan të mirën nuk numërojnë. Mosnumërimit nuk mund t’i përgjigjesh me numërim, por me mosnumërim. Prandaj edhe ne vendosëm të ngremë lëvizjen patriotike “T’i Themi Ndal Numërimit!”
Drejtuesi i Emisionit: “Si ka ecur deri tani lëvizja?”
Gjergj Elez Spahia: “Lëvizja është përqafuar fort nga populli. Mjaft fort. Veçanërisht aksioni i fundit i heqjes qafe të numrave është pritur me enthusiazëm të papërshkruar. Siç e shikoni nga pamjet filmike vullnetarë të shumtë nga të katër anët kanë ardhur për të mbushur qese me numra dhe për t’i hedhur në det.”
Drejtuesi i Emisionit: “Grupit tonë të xhirimit i ra në sy numri i madh i njerëzve që përkrahin lëvizjen tuaj. Si arritët ta bëni këtë? Si e bindët popullin të hiqte dorë nga numrat?”
Gjergj Elez Spahia: “Fare thjeshtë. Ne e shtrojmë çështjen kështu: ‘Kush i thotë ndal numërimit, është shqiptar, patriot, nacionalist. Kush vazhdon me numërimin, është antikombëtar, i shitur te fqinjët ose i paguar prej tyre.’”
Drejtuesi i Emisionit: “Po nuk patët vështirësi në fillim?”
Gjergj Elez Spahia: “Natyrisht që patëm. Por ne u treguam të zgjuar. E nisëm nga stadiumet, në ndeshjet ndërkombëtare të futbollit. Pritëm sa të kalonte ekipi ynë në avantazh, pastaj dolëm para tifozëve dhe iu thamë: ‘Doni të vazhdoni numërimin apo t'i themi ndal numërimit?’ Të gjithë donin rezultati të mbetej në favorin tonë, prandaj filluan të bërtisnin njëzëri: “T’i themi ndal numërimit!”. Tifozët e futbollit u bënë aktivistët më të zëshëm të lëvizjes.”
Drejtuesi i Emisionit (me djallëzi): “Sa vullnetarë kanë dalë?”
Gjergj Elez Spahia (pa e ngrënë atë kokërr ulliri): “Natyrisht, ne nuk i numërojmë njerëzit tanë. Dhe as që kemi ndërmend t’i numërojmë. Le që, edhe sikur të duam t’i numërojmë, tani s’kanë mbetur edhe shumë numra. Mendojmë që brenda një kohe të shkurtër t’i lajmë duart përfundimisht nga numrat. Mënyra më e efektshme për t’i thënë ndal numërimit është që të heqësh qafe numrat.”
Drejtuesi i Emisionit: “Si do t’ia bëni pastaj?”
Gjergj Elez Spahia: “Ka metoda të tjera. Ne do të përpiqemi të përdorim në shkallë të gjerë njërën prej tyre dhe jemi të bindur se do t’ia dalim për bukuri.”
Drejtuesi i Emisionit: “Vërtet?! Ç’është kjo metodë?!”
Gjergj Elez Spahia: “Hë për hë nuk jam i autorizuar nga kryesia e lëvizjes “T’i Themi Ndal Numërimit!” që të jap hollësi. Metoda nuk është e re. Ajo është përdorur gjerësisht jo vetëm te ne, por në të gjithë Ballkanin. Megjithatë, për të mos iu lënë të ktheheni duarbosh, po iu them vetëm emrin e saj. Quhet metoda “QESIM”.
Drejtuesi i Emisionit: “Ju falemnderit për bisedën. Përpara se të ndahemi, le të ndjekim edhe disa pamje filmike.”
Në ekran çfaqet Kryetari i Lëvizjes “T’i themi Ndal Numërimit!” duke iu afruar një grupi njerëzish që shtyjnë me mundim drejt detit një qese të madhe të zezë.
Gjergj Elez Spahia (duke folur për kamerën): “Kjo qese duket shumë e rëndë. Me siguri është mbushur me numra me shumë shifra. Le t’i përshëndesim vullnetarët: “T’i Themi Ndal Numërimit!” o trima!”
“T’i Themi Ndal Numërimit, patsh, o Kryetar,” përgjigjen vullnetarët dhe e shtojnë ethusiazmin në punë
Bisedë në Studio 3
Arben Kallamata
Drejtuesi i Emisionit: Mirëmbrëma të dashur teleshikues. Siç e dini, i gjithë vendi është përfshirë nga kriza e numrave. Veçanërisht i mprehtë është bërë problemi i numërimit në lidhje me votimin për Kryetarin e Bashkisë të kryeqytetit. Megjithëse rezultati tanimë është dhënë, ai u nxorr në bazë të numërimit, dhe kjo nuk është e mjaftueshme për t’ua mbushur mendjen njerëzve. Metoda e numërimit është tashmë krejtësisht e diskretituar, dhe përpara kombit del detyrë urgjente e gjetjes së një metode tjetër. Në këtë gjendje është shpresëdhënës fakti që ka mendje novatore që mendojnë për risi – për reformim të plotë të sistemit të votimit, duke shmangur numërimin. Pikërisht për të na folur për dy metodat e fundit, kemi ftuar në studio zotin Koço Kandari dhe zonjën Matilda Kuti. Mirëmbrëma dhe mirëse keni ardhur në studion tonë.
Të dy të ftuarit njëzëri: Mirëmbrëma dhe falemnderit për ftesën.
Drejtuesi i Emisionit: Le ta nisim me ju, zoti Koqo.
Koço Kandari: Koço.
Drejtuesi i Emisionit: Më falni. Unë jam me origjinë nga Shkodra dhe e ngatërroj shpesh “ç” me “q”. Mund t’iu thërras zoti Koçe?
Koço Kandari: Jo, mund të më thërrisni vetëm Zoti Koço. Kaq të vështirë e keni?
Drejtuesi i Emisionit: Do të përpiqem. Pra, zoti Ko...çço, le t’i kthehemi thelbit të bisedës. Cila është metoda që propozoni ju për llogaritjen e votave të hedhura për kandidatët për Kryetar Bashkije në Tiranë?
Koço Kandari: Shumë e thjeshtë. Meqë numërimi nuk funksionon dhe rezultati i nxjerrë nga KQZ nuk ia mbush mendjen njeriu, unë propozoj që t’i peshojmë. T’i vemë në kandar. I ndajmë, votat e njërit kandidat nga njëra anë, votat e kandidatit tjetër nga ana tjetër. Andej nga anon koqja e kandarit, andej shkon edhe fitorja. Kandari s’të rren.
Drejtuesi i Emisionit: Fantastike. Si s’i kishte shkuar njeriu ndërmend më parë për këtë metodë. E thjeshtë dhe e efektshme.
Matilda Kuti: Nuk është keq. Vetëm se lë shteg për manipulime.
Koço Kandari: Si mund të manipulosh me kandarin? Kandari ri më drejt nga të gjithë.
Matilda Kuti: Natyrisht që manipulohet me kandarin. Manipulim do të thotë përdorim dore. Kush nuk e përdor dorën në kandar? Mund të manipulosh edhe me fletët e votave. Për shembull, nëse dikush i njom votat e njërit kandidat, ato mund të peshojnë më shumë.
Koço Kandari: Atëherë, ta bëjmë me ligj, që të mos lejohet futja e ujit në qendrat e votimit.
Drejtuesi i Emisionit: Këtë mund ta bësh. Megjithatë, vështirë t’i kontrollosh ata që duan të bëjnë manipulime dhe që mund t’i pshurrin votat.
Matilda Kuti: Pikërisht. Del pastaj që fiton pikërisht ai që i ka votat më të pshurrura.
Drejtuesi i Emisionit: Po ju, zonja Matilda, çfarë propozoni.
Matilda Kuti: Unë propozoj që të fitojë ai që e ka më të gjatë.
Drejtuesi i Emisionit dhe Koço Kandari duke kërcyer nga ndenjëset: Si? Ç’do të thotë kjo?
Matilda Kuti: Mos u shqetësoni dhe mos u keqkuptoni. Propozimi im ka të bëjë thjesht me gjatësinë. Ua nxjerr jashtë të dy kandidatëve dhe i ve përkrah njëri-tjetrit për t’ua parë se kujt i shkon më gjatë.
Drejtuesi i Emisionit: Dhe ju mendoni vërtet që kandidati që e ka më të gjatë e meriton të zgjidhet Kryetar i Bashkisë?
Matilda Kuti: Pa dyshim. Sa më të gjatë, aq më të mirë. Keni dëgjuar kur thonë që gjatësia s’ka rëndësi? Përralla me mbret. Për mua gjatësia është tepër e rëndësishme.
Koço Kandari: Më falni, po unë s’po kuptoj asgjë. Për çfarë gjatësie po flitet këtu?
Drejtuesi i Emisionit: Po hë, o Koqo, se po flasim për gjatësinë e...
Matilda Kuti: Për gjatësinë e votave.
Drejtuesi i Emisionit: Të votave?! Si të votave? Unë kujtova se...
Matilda Kuti: Patjetër që të votave. Ua nxjerr votat nga kutija kandidatëve dhe i shtron në rradhë, njëra pas tjetrës, për gjatësi, deri sa të shkojnë. Krijon dy rreshta të gjatë. Kandidati që e ka më të gjatë fiton.
Drejtuesi i Emisionit: Unë them që Edi Rama e ka më të gjatë.
Matilda Kuti: Nuk i dihet. Nga fotot që e qarkulluara në internet s’të mbushet shumë mendja.
Koço Kandari: Prapë po më hutoni, a po flisni për gjatësinë e votave apo për...
Drejtuesi i Emisionit: Siç e shikoni të dashur shikues, kemi dy propozime mjaft interesante. Që të dyja paraqesin nga një metodë origjinale për zëvendësimin e numërimit. Të dyja propozimet i janë bërë KQZ dhe Parlamentit shqiptar, por çështja ka ngecur, pasi nuk dihet se cili nga këta të dy do të zgjidhet. Mendohet që zgjedhja e propozimit më të përshtatshëm të bëhet me anë të një votimi. Pyetja është, ç’do të bëjmë nëse për këto propozime votohet 50/50?! Përgjigjen ia leme teleshikuesve ta mendojnë.
Duke falenderuar të ftuarit në bisedën tonë, natën e mirë dhe mirupafshim.
Drejtuesi i Emisionit: Mirëmbrëma të dashur teleshikues. Siç e dini, i gjithë vendi është përfshirë nga kriza e numrave. Veçanërisht i mprehtë është bërë problemi i numërimit në lidhje me votimin për Kryetarin e Bashkisë të kryeqytetit. Megjithëse rezultati tanimë është dhënë, ai u nxorr në bazë të numërimit, dhe kjo nuk është e mjaftueshme për t’ua mbushur mendjen njerëzve. Metoda e numërimit është tashmë krejtësisht e diskretituar, dhe përpara kombit del detyrë urgjente e gjetjes së një metode tjetër. Në këtë gjendje është shpresëdhënës fakti që ka mendje novatore që mendojnë për risi – për reformim të plotë të sistemit të votimit, duke shmangur numërimin. Pikërisht për të na folur për dy metodat e fundit, kemi ftuar në studio zotin Koço Kandari dhe zonjën Matilda Kuti. Mirëmbrëma dhe mirëse keni ardhur në studion tonë.
Të dy të ftuarit njëzëri: Mirëmbrëma dhe falemnderit për ftesën.
Drejtuesi i Emisionit: Le ta nisim me ju, zoti Koqo.
Koço Kandari: Koço.
Drejtuesi i Emisionit: Më falni. Unë jam me origjinë nga Shkodra dhe e ngatërroj shpesh “ç” me “q”. Mund t’iu thërras zoti Koçe?
Koço Kandari: Jo, mund të më thërrisni vetëm Zoti Koço. Kaq të vështirë e keni?
Drejtuesi i Emisionit: Do të përpiqem. Pra, zoti Ko...çço, le t’i kthehemi thelbit të bisedës. Cila është metoda që propozoni ju për llogaritjen e votave të hedhura për kandidatët për Kryetar Bashkije në Tiranë?
Koço Kandari: Shumë e thjeshtë. Meqë numërimi nuk funksionon dhe rezultati i nxjerrë nga KQZ nuk ia mbush mendjen njeriu, unë propozoj që t’i peshojmë. T’i vemë në kandar. I ndajmë, votat e njërit kandidat nga njëra anë, votat e kandidatit tjetër nga ana tjetër. Andej nga anon koqja e kandarit, andej shkon edhe fitorja. Kandari s’të rren.
Drejtuesi i Emisionit: Fantastike. Si s’i kishte shkuar njeriu ndërmend më parë për këtë metodë. E thjeshtë dhe e efektshme.
Matilda Kuti: Nuk është keq. Vetëm se lë shteg për manipulime.
Koço Kandari: Si mund të manipulosh me kandarin? Kandari ri më drejt nga të gjithë.
Matilda Kuti: Natyrisht që manipulohet me kandarin. Manipulim do të thotë përdorim dore. Kush nuk e përdor dorën në kandar? Mund të manipulosh edhe me fletët e votave. Për shembull, nëse dikush i njom votat e njërit kandidat, ato mund të peshojnë më shumë.
Koço Kandari: Atëherë, ta bëjmë me ligj, që të mos lejohet futja e ujit në qendrat e votimit.
Drejtuesi i Emisionit: Këtë mund ta bësh. Megjithatë, vështirë t’i kontrollosh ata që duan të bëjnë manipulime dhe që mund t’i pshurrin votat.
Matilda Kuti: Pikërisht. Del pastaj që fiton pikërisht ai që i ka votat më të pshurrura.
Drejtuesi i Emisionit: Po ju, zonja Matilda, çfarë propozoni.
Matilda Kuti: Unë propozoj që të fitojë ai që e ka më të gjatë.
Drejtuesi i Emisionit dhe Koço Kandari duke kërcyer nga ndenjëset: Si? Ç’do të thotë kjo?
Matilda Kuti: Mos u shqetësoni dhe mos u keqkuptoni. Propozimi im ka të bëjë thjesht me gjatësinë. Ua nxjerr jashtë të dy kandidatëve dhe i ve përkrah njëri-tjetrit për t’ua parë se kujt i shkon më gjatë.
Drejtuesi i Emisionit: Dhe ju mendoni vërtet që kandidati që e ka më të gjatë e meriton të zgjidhet Kryetar i Bashkisë?
Matilda Kuti: Pa dyshim. Sa më të gjatë, aq më të mirë. Keni dëgjuar kur thonë që gjatësia s’ka rëndësi? Përralla me mbret. Për mua gjatësia është tepër e rëndësishme.
Koço Kandari: Më falni, po unë s’po kuptoj asgjë. Për çfarë gjatësie po flitet këtu?
Drejtuesi i Emisionit: Po hë, o Koqo, se po flasim për gjatësinë e...
Matilda Kuti: Për gjatësinë e votave.
Drejtuesi i Emisionit: Të votave?! Si të votave? Unë kujtova se...
Matilda Kuti: Patjetër që të votave. Ua nxjerr votat nga kutija kandidatëve dhe i shtron në rradhë, njëra pas tjetrës, për gjatësi, deri sa të shkojnë. Krijon dy rreshta të gjatë. Kandidati që e ka më të gjatë fiton.
Drejtuesi i Emisionit: Unë them që Edi Rama e ka më të gjatë.
Matilda Kuti: Nuk i dihet. Nga fotot që e qarkulluara në internet s’të mbushet shumë mendja.
Koço Kandari: Prapë po më hutoni, a po flisni për gjatësinë e votave apo për...
Drejtuesi i Emisionit: Siç e shikoni të dashur shikues, kemi dy propozime mjaft interesante. Që të dyja paraqesin nga një metodë origjinale për zëvendësimin e numërimit. Të dyja propozimet i janë bërë KQZ dhe Parlamentit shqiptar, por çështja ka ngecur, pasi nuk dihet se cili nga këta të dy do të zgjidhet. Mendohet që zgjedhja e propozimit më të përshtatshëm të bëhet me anë të një votimi. Pyetja është, ç’do të bëjmë nëse për këto propozime votohet 50/50?! Përgjigjen ia leme teleshikuesve ta mendojnë.
Duke falenderuar të ftuarit në bisedën tonë, natën e mirë dhe mirupafshim.
Sunday, May 22, 2011
Të fitosh nga tërheqja
(Një vështrim pak më i hollësishëm i propozimit të Kadaresë)
Arben Kallamata
Kërkesa që Kadare i bëri publikisht Bashës për t’u tërhequr nga gara për Bashkinë e Tiranës u përshëndet, siç pritej, me britma tipike tifozash – përkrahësit e Bashës e vërshëllyen si një ndërhyrje të papranueshme, ndërsa përkrahësit e Ramës e brohoritën si penallti në favor të kandidatit të tyre. Me siguri Kadare nuk është habitur aspak nga reagimi – ai e shpreh fare hapur në letër që e ka fare të qartë si do të pritet propozimi i tij. Megjithatë, edhe pse e ka ditur reagimin, Kadare e ka shkruar letrën dhe publikuar atë. Kjo tregon që ai shkruan për ata që dijnë të lexojnë.
Pse zgjodhi Kadare Bashën, dhe jo Ramën? Tifozët e kanë përgjigjen në majë të gjuhës: ngaqë Kadare është i majtë. Jo, Kadare nuk është i majtë, dhe nuk besoj se ka ndonjë simpati as për Ramën, dhe as për tifozët e tij. Po atëherë?
Po ta mendosh hollë, tërheqja e Bashës në të mirë të të gjithëve, absolutisht të të gjithëve. Është nga ato që në anglisht iu thonë “win - win situation”.
Së pari, fiton Shqipëria dhe shqiptarët, pasi zgjidhet një situatë absurde, e turpshme, e pafalshme, idiote. Shmangen protestat dhe ekstremizmi që është gati të vërshojë rrugëve sa herë që ka situatat të tilla. Ftohen gjakrat e nxehta dhe i tregohet botës se edhe ne dijmë të arrijmë mirëkuptim. Bëhet një hap i madh dhe i sigurt drejt integrimit.
Së dyti, fiton demokracia, pasi futet në kulturë një element i ri. Në kushtet e ndarjes 50 / 50 të votave, kushdo që mund të jetë përpara, do të arrinte një fitore shumë të sikletshme.
Së treti, fitojnë lojtarët kryesorë të kësaj gare.
Fituesi kryesor, pa dyshim, do të ishte Berisha. Politikisht, Berishës i leverdis shumë më tepër që Rama të mbetet kryetar bashkije, se sa të mos mbetet. Rama i hyri zgjedhjeve lokale duke i paraqitur ato si një fushatë kombëtare për t’i treguar vendin Berishës, si një referendum popullor kundër tij. Faktikisht, në këndvështrimin e referendumit, ai e ka humbur plotësisht. Rama ka luajtur politikisht keq, fiton apo nuk fiton. Ai do të dalë krejt i diskretituar nga kjo fushatë. As roli i inatçorit që konteston zgjedhjet me protesta nuk ka për t’i sjellë ndonjë përfitim.
Për Berishën, Rama mbetet kryetari më i volitshëm i Partisë Socialiste, pasi ai nuk duket të ketë ambicie për pushtet qëndror. Për të ka rëndësi marrja e Bashkisë së Tiranës. Këtë e vërtetoi në zgjedhjet qendrore, kur nuk pranoi të dorëhiqej nga Bashkia para se t’i hynte betejës për të marrë pushtetin. Këtë e vërtetoi edhe këtë vit, kur i dha zgjedhjeve lokale tonin e zgjedhjeve qendrore. Rama e ka kthyer Partinë Socialiste në repart sulmi që ai e përdor për të marrë Bashkinë e Tiranës. Një ulje e tillë e ambicieve të rivalit kryesor politik është dhuratë nga qielli për Berishën.
Nëse Rama fiton (aq më tepër me ndihmën e zemërgjerësisë së Bashës), ai mbetet kryetar partie dhe Kryetar Bashkie. Krejtësisht i diskretituar, pa asnjë të drejtë morale për të synuar pushtetin qendror - i dhjerë por krenar.
Nëse nuk fiton Rama por Basha, atëherë socialistët duhet të jenë patjetër të detyruar të ndërrojnë kryetarin e partisë. Pra të heqin Ramën, që është aset për Berishën, dhe të zgjedhin një tjetër. Ky tjetri do të kërkojë të marrë në dorë pushtetin qendror. Natyrisht, Berisha do të preferonte Ramën, të cilin e mban kollaj larg postit të Kryeministrit duke e ëmbëlsuar me Bashkinë e Tiranës, ndaj dikujt tjetër, kushdo qoftë ky.
Fitues, sipas hesapit të tij, do të ishte edhe Rama. Rama kërkon të jetë Kryetar i Bashkisë së Tiranës. Po ia dhuroi Basha, ai do të jetë më se i lumtur, dhe do të heqë dorë nga protestat, duke lëpirë gjithë qef kockën që i është dhënë.
Veçanërisht Basha vetë do të dilte i fituar nëse tërhiqej nga pretendimi për Bashkinë. Ai do të dilte moralisht fitimtar, sidomos nëse do të ndërmerrte gjestin e “dhurimit” të fitores kundërshtarit në kushtet e barazimit. Një veprim i tillë do t’i grumbullonte Bashës kapital të pallogaritshëm politik. Basha është i ri dhe do të dijë se si ta përdorë këtë kapital në të ardhmen.
Së fundi, fitues do të dilnin edhe anëtarët e Komisionit Qendror të Zgjedhjeve, të cilët vazhdojnë të diskretitohen çdo ditë në mënyrën më të shëmtuar të mundshme. Deri tani, ata kanë vërtetuar që iu mungon plotësisht integriteti, shtylla kurrizore, ndershmëria, pavarësia, përgjegjësia qytetare dhe çdo tipar tjetër njerëzor. Tërheqja e Bashës nuk mund t’ua kthejë atyre këto tipare të humbura, por të paktën do t’i bëjë të harrohen se kush janë.
Kadare e ka menduar propozimin e tij kryesisht në planin e gjerë moral. Por, edhe në planin e leverdive dhe përllogaritjeve individuale, propozimi mbetet jashtëzakonisht i logjikshëm dhe praktik.
Arben Kallamata
Kërkesa që Kadare i bëri publikisht Bashës për t’u tërhequr nga gara për Bashkinë e Tiranës u përshëndet, siç pritej, me britma tipike tifozash – përkrahësit e Bashës e vërshëllyen si një ndërhyrje të papranueshme, ndërsa përkrahësit e Ramës e brohoritën si penallti në favor të kandidatit të tyre. Me siguri Kadare nuk është habitur aspak nga reagimi – ai e shpreh fare hapur në letër që e ka fare të qartë si do të pritet propozimi i tij. Megjithatë, edhe pse e ka ditur reagimin, Kadare e ka shkruar letrën dhe publikuar atë. Kjo tregon që ai shkruan për ata që dijnë të lexojnë.
Pse zgjodhi Kadare Bashën, dhe jo Ramën? Tifozët e kanë përgjigjen në majë të gjuhës: ngaqë Kadare është i majtë. Jo, Kadare nuk është i majtë, dhe nuk besoj se ka ndonjë simpati as për Ramën, dhe as për tifozët e tij. Po atëherë?
Po ta mendosh hollë, tërheqja e Bashës në të mirë të të gjithëve, absolutisht të të gjithëve. Është nga ato që në anglisht iu thonë “win - win situation”.
Së pari, fiton Shqipëria dhe shqiptarët, pasi zgjidhet një situatë absurde, e turpshme, e pafalshme, idiote. Shmangen protestat dhe ekstremizmi që është gati të vërshojë rrugëve sa herë që ka situatat të tilla. Ftohen gjakrat e nxehta dhe i tregohet botës se edhe ne dijmë të arrijmë mirëkuptim. Bëhet një hap i madh dhe i sigurt drejt integrimit.
Së dyti, fiton demokracia, pasi futet në kulturë një element i ri. Në kushtet e ndarjes 50 / 50 të votave, kushdo që mund të jetë përpara, do të arrinte një fitore shumë të sikletshme.
Së treti, fitojnë lojtarët kryesorë të kësaj gare.
Fituesi kryesor, pa dyshim, do të ishte Berisha. Politikisht, Berishës i leverdis shumë më tepër që Rama të mbetet kryetar bashkije, se sa të mos mbetet. Rama i hyri zgjedhjeve lokale duke i paraqitur ato si një fushatë kombëtare për t’i treguar vendin Berishës, si një referendum popullor kundër tij. Faktikisht, në këndvështrimin e referendumit, ai e ka humbur plotësisht. Rama ka luajtur politikisht keq, fiton apo nuk fiton. Ai do të dalë krejt i diskretituar nga kjo fushatë. As roli i inatçorit që konteston zgjedhjet me protesta nuk ka për t’i sjellë ndonjë përfitim.
Për Berishën, Rama mbetet kryetari më i volitshëm i Partisë Socialiste, pasi ai nuk duket të ketë ambicie për pushtet qëndror. Për të ka rëndësi marrja e Bashkisë së Tiranës. Këtë e vërtetoi në zgjedhjet qendrore, kur nuk pranoi të dorëhiqej nga Bashkia para se t’i hynte betejës për të marrë pushtetin. Këtë e vërtetoi edhe këtë vit, kur i dha zgjedhjeve lokale tonin e zgjedhjeve qendrore. Rama e ka kthyer Partinë Socialiste në repart sulmi që ai e përdor për të marrë Bashkinë e Tiranës. Një ulje e tillë e ambicieve të rivalit kryesor politik është dhuratë nga qielli për Berishën.
Nëse Rama fiton (aq më tepër me ndihmën e zemërgjerësisë së Bashës), ai mbetet kryetar partie dhe Kryetar Bashkie. Krejtësisht i diskretituar, pa asnjë të drejtë morale për të synuar pushtetin qendror - i dhjerë por krenar.
Nëse nuk fiton Rama por Basha, atëherë socialistët duhet të jenë patjetër të detyruar të ndërrojnë kryetarin e partisë. Pra të heqin Ramën, që është aset për Berishën, dhe të zgjedhin një tjetër. Ky tjetri do të kërkojë të marrë në dorë pushtetin qendror. Natyrisht, Berisha do të preferonte Ramën, të cilin e mban kollaj larg postit të Kryeministrit duke e ëmbëlsuar me Bashkinë e Tiranës, ndaj dikujt tjetër, kushdo qoftë ky.
Fitues, sipas hesapit të tij, do të ishte edhe Rama. Rama kërkon të jetë Kryetar i Bashkisë së Tiranës. Po ia dhuroi Basha, ai do të jetë më se i lumtur, dhe do të heqë dorë nga protestat, duke lëpirë gjithë qef kockën që i është dhënë.
Veçanërisht Basha vetë do të dilte i fituar nëse tërhiqej nga pretendimi për Bashkinë. Ai do të dilte moralisht fitimtar, sidomos nëse do të ndërmerrte gjestin e “dhurimit” të fitores kundërshtarit në kushtet e barazimit. Një veprim i tillë do t’i grumbullonte Bashës kapital të pallogaritshëm politik. Basha është i ri dhe do të dijë se si ta përdorë këtë kapital në të ardhmen.
Së fundi, fitues do të dilnin edhe anëtarët e Komisionit Qendror të Zgjedhjeve, të cilët vazhdojnë të diskretitohen çdo ditë në mënyrën më të shëmtuar të mundshme. Deri tani, ata kanë vërtetuar që iu mungon plotësisht integriteti, shtylla kurrizore, ndershmëria, pavarësia, përgjegjësia qytetare dhe çdo tipar tjetër njerëzor. Tërheqja e Bashës nuk mund t’ua kthejë atyre këto tipare të humbura, por të paktën do t’i bëjë të harrohen se kush janë.
Kadare e ka menduar propozimin e tij kryesisht në planin e gjerë moral. Por, edhe në planin e leverdive dhe përllogaritjeve individuale, propozimi mbetet jashtëzakonisht i logjikshëm dhe praktik.
Saturday, May 21, 2011
Njoftim
Dje ne Youtube u qarkullua nje video sipas te ciles Presidenti i Shqiperise e kishte hedhur fleten e verdhe te votimit ne kutine e gabuar. Me duket se i bijen kot ne qafe. Presidenti votoi drejt: E verdha para - kafja mbrapa.
Njofim
Njoftohet se ne Shqiperi po perdoret nje sistem i ri numerimi. Nuk dihen hollesite, por thuhet se po numerohet pa pasur nevojen e numrave. Eshte gjetur dicka tjeter, me e nderlikuar. Ndersa numrat, i kane mbledhur te gjithe, i kane futur ne qese plastike, dhe po i hedhin ne det.
Subscribe to:
Posts (Atom)